مقدس او را استوار و برهان او را در پيشگاهت افزون گردان و ميزان اعمال او را سنگين‌تر بفرما و شفاعت او را دربارهء امّتش بپذير و وسيلهء تقرّب او را به خودت فراهم گردان و او را روسفيد كن ، نور نبوّت او را درخشانتر ساز و درجهء او را از همه بالاتر ببر و ما را بر سنّت او زنده نگهدار و هميشه در راه راست او ثابت بدار و ما را در راهى كه او از جانب تو تعيين كرده موفّق بدار و ما در زمرهء اهل طاعت او قرار ده و در روز قيامت هم ما را به طريق دين اسلام محشور فرما و به حوض كوثر او وارد ساز . پروردگارا بر محمد و آلش درود و تحيّتى فرست كه بدان وسيله به بيش از آن مقدار از فضل و كرمت كه اميد داشت ، نايل گردد ، زيرا كه تو تنها صاحب رحمت فراگير و فضل و كرم فراوان مىباشى . ( 1 ) خداوندا به اين پيامبر گراميت در مقابل تبليغ رسالتها و اداى حق آيات و احكامت ، و به خاطر آن كه به بندگانت موعظه و نصيحت كرد و در راه دين تو مجاهدت نمود ، بهتر از هر فرشتهء مقرب و پيامبران برگزيدهء مرسلت پاداش عطا فرما و درود و رحمت و بركات خدا بر او و آل پاك و پاكيزه‌اش باد . » ( 2 ) به اين ترتيب اين دعاى شريف پايان مىپذيرد ، دعايى كه از دلنشين‌ترين دعاهاى ائمّهء اهل بيت عليهم السلام است . امام عليه السلام در اين فرازها از روى تعظيم و بزرگداشت فراوان خود نسبت به قرآن كريم پرده برداشته است و آن را به بهترين اوصاف و بالاترين ستايشها ستوده است ، زيرا كه كسى بجز ائمّهء اهل بيت عليهم السلام كه گنجينهء دانش پيامبر و راويان حكمت آن بزرگوارند مقام اين كتاب بزرگ را نمىداند و از حقيقت و تفسير آن آگاه نيست . براستى كه امام عليه السلام از خداى تعالى در اين فرازها درخواست كرده است تا اين كه به وى خير دنيا و آخرت را مرحمت كند و او را به هنگام انتقال به پيشگاه خود مشمول مغفرت و رضوان خود گرداند و در جوار رحمت خود جاى